Lizarran, 1992. urteko udazkeneko arratsalde betean Lodosako piper gorri batzuk zure eta zure aldamenean daramazun emakume horren eta gure geroa betirako lotua izan zen. Harrezkero, ez zaigu inoiz falta izan ez Mendaviako piper gorririk, ez Torreseko oligorik, ez gazta moussik,… ezta gure arteko maitasunik. Esker mila bikote, horrelakoak izateagatik eta bai zuen etxeko nola bihotzeko ateak, beti irekiak uzteagatik.
Gabi eta Mari Luz
No hay comentarios:
Publicar un comentario