XIRULA MIRULA "metodoa"

Garai haietan, 1975 inguruan, musikak ez zuen inolako lekurik gure eskola eta ikastoletan. Bueno, kantatu, kantatu egiten zen baina ez zegoen eskoletan musika irakasteko "metodorik". Imanol Urbietak, Manolok, garai haietarako martxan jarrita zuen Zarauzko musika eskola, batzuentzat "akademia". Izan ere, akademian orotarik ikasten da eta "txerrikaleko" musika eskolan denetik ikasten omen zen. Baina musikara itzuliz, erritmoa, solfeoa, xirula, txistua, gitarra eta abar ikas zitezkeen bertan. Guztia euskaraz, noski. 500 ikasle eta 30 irakasle izatera iritxi zen musika eskola hura.
Sortzen zituen kantuak pilatuz joan zen, pentsatu gabe inoiz kiburu batean agertuko zirekin. Eta behin bilera batera deitu zuten. Oker ez banago Euskadiko Kutxako kultura arduraduna tartean zen, baita Lutxi Mazisidor zumaiarra ere. Euskal kulturaz eta euskararen egoeraz kezkaturik zeuden nonbait. Eta hau galdetu omen zien Imanoli: "Zer egin behar dugu gure haurrek "La Ramona" ez abesteko?" Eta Imanolen erantzuna: "Nire umeek ez dute kanta hori ezagutzen. Nire umeek hauek kantatzen dituzte". Eta mahai gainean jari zituen musika eskolako kantuak.

Material guztia txukundu eta liburu batean bildu zen, eta lau kasetetan grabatu bertako materiak guztia: kantu, ipuin, errirmo ariketa, musika hizkuntza eta xirula jotzen ikasteko hainbat kantu. Haurrekin eta haurrentzat egindako metodoa.

Orokorrean oso ondo hartua izan zen materiala gure ikastoletan eta pixkanaka, hainbat ikastaro ematen hasi zen Imanol irakasleek musika egin ahal izateko prestatzeko.

Normala den bezala, ez zen mundu guztiaren gustukoa izan. Baina Imanolek beti esan zuen bere inguruko umeekin egindakoa zela, bere ikasleentzat. Bertan agertzen diren ipuinak garai hartan Zarauzko haurren testuinguruan sortuak zirela. Bere lana ez dela dagoen horretan aplikatu behar. Irakasle bakoitzak moldatu behar duela bere ingurura, aurrean dituen ikasle horien testuingurura egokitu behar duela. Azken batean, Xirula Mirula eta Xixupika 1-2-3 lanak ez dira itxiak. Alderantziz. Material horiek eskuratzen dituenak ikusi ditzala patxadaz, aztertu, komeni zaiona erabili eta gainerantzekoa moldatu edo berria asmatu dezala. Imanolek argitaratu dituen "metodoek", nolabait deitzearren, lan egiteko estilo bat proposatzen dute.

Estilo hori oso ondo agertzen da "Imanol Urbieta, nire ibilbide pedagogikoa" izeneko liburuan. Elkar, 2009. Eta ez ahaztu: abiapuntu eta helburu HAURRA bera da. Musika haurraren heziketa integralean lagundu dezaken baliabide edo bitarteko bat besterik ez da.